De toon in de pretparkwereld is plotseling scherper geworden nu Wim Beelen, de drijvende kracht achter een nieuw speelconcept in Rotterdam, zijn ongezouten mening deelt over de gang van zaken in Kaatsheuvel. In een gesprek over de visie achter zijn eigen project spaart hij de Efteling allerminst. Volgens de ondernemer is een dagje uit naar een dergelijk groot park geen plezierrit, maar een beproeving voor zowel ouders als kinderen. Hij schuwt daarbij zware bewoordingen niet en stelt dat bezoekers in deze omgevingen hun menselijke waardigheid verliezen.

De kern van de kritiek richt zich op de massaliteit en de commerciële druk die in de grote parken voelbaar zou zijn. Waar liefhebbers doorgaans genieten van de sfeer rondom de Piraña of de gedetailleerde wachtrij van Danse Macabre, ziet Beelen vooral een systeem waarin de bezoeker ondergeschikt is aan de logistiek. Hij typeert de ervaring van het urenlang wachten en de prikkelverwerking als een aanslag op het welzijn van het kind, waarbij hij de vergelijking trekt met een vorm van geestelijk geweld.

Deze uitspraken vallen opmerkelijk rauw in een sector waar sfeer en beleving meestal de boventoon voeren. Hoewel de Efteling zelf bekendstaat om de focus op sprookjesachtige verhalen en rustpunten in het groen, ziet de Rotterdamse ondernemer dat totaal anders. Hij profileert zijn eigen aankomende initiatief als het antwoord op deze vermeende tekortkomingen, waarbij hij de nadruk wil leggen op een andere benadering van vermaak die minder belastend zou zijn voor het gezin.

Of de vaste bezoekers van het Wereld vol Wonderen zich herkennen in dit sombere beeld valt te bezien. De kritiek lijkt vooral gericht op het concept van het massatoerisme in het algemeen, waarbij de Efteling als grootste speler in de Benelux als mikpunt dient. Het is een zeldzame directe aanval vanuit de eigen branche op de fundamenten van de dagrecreatie in Nederland.

Bron: Looopings