Het is een publiek geheim binnen de wereld van liefhebbers: de wens om een overleden dierbare een definitieve plek te geven in de Wereld vol Wonderen. Toch is het heimelijk verspreiden van as tussen de bloembedden of in de waterpartijen van Aquanura wettelijk niet toegestaan. Hoewel de emotionele motivatie voor nabestaanden vaak voortkomt uit een diepe band met het park, stuit de uitvoering op juridische en hygiënische grenzen.

Uitvaartdeskundigen wijzen erop dat Nederland relatief soepele regels kent voor het bezit van een urn, maar dat het uitstrooien gebonden is aan specifieke locaties zoals gemeentelijke strooivelden of de open zee. Wie ervoor kiest om de regels te negeren in een drukbezocht attractiepark, riskeert een boete die kan oplopen tot vierhonderd euro. De Efteling zelf benadrukt dat het park niet is ingericht als begraafplaats; de dagelijkse onderhoudscyclus en intensieve schoonmaak maken het verspreiden van menselijke resten ongewenst en onhygiënisch.

Ecologisch gezien kleven er eveneens nadelen aan deze clandestiene handelingen. Menselijke as bevat stoffen die de bodemsamenstelling kunnen verstoren, wat in kwetsbare natuurgebieden of zorgvuldig onderhouden plantsoenen voor problemen zorgt. Bovendien speelt het ethische aspect mee richting andere gasten. Een wandeling door het Sprookjesbos of een rit in Baron 1898 zou voor bezoekers niet geassocieerd moeten worden met de ongevraagde confrontatie met asresten van vreemden.

Voor wie toch een passende laatste bestemming zoekt in de natuur, bestaan er legale alternatieven bij organisaties zoals Natuurmonumenten, waarbij tegen betaling en onder begeleiding van een ecoloog naar de juiste balans wordt gezocht. In het park aan de Europalaan blijft het beleid echter ongewijzigd: de verwondering staat centraal, maar voor een laatste rustplaats tussen de attracties is geen ruimte.

Bron: Omroep Brabant