De wens om een overleden dierbare een laatste rustplaats te bieden in de Wereld vol Wonderen botst regelmatig met de dagelijkse operationele realiteit. Oud-medewerkers doen een boekje open over asverstrooiingen in diverse attracties, waarbij vooral de donkere ritten en natuurrijke paden in trek zijn. Hoewel nabestaanden een sfeervol afscheid voor ogen hebben, eindigt deze handeling in de praktijk steevast bij de reguliere schoonmaakronde.

Binnen de muren van Droomvlucht zijn scènes als het Wonderwoud en de Elfentuin populaire locaties voor het stiekem uitstrooien van menselijke resten. Ook de Gondoletta, de Pagode en het inmiddels gesloopte Spookslot worden genoemd als plekken waar men probeert een blijvende herinnering achter te laten. Personeel dat belast is met de sluitronde ontdekt de sporen vaak via camerabeelden of tijdens de laatste inspectie van de baan. Zodra as wordt aangetroffen in een binnenattractie, wordt dit simpelweg met een stofzuiger verwijderd en bij het restafval gedeponeerd om de hygiëne en veiligheid in de decors te waarborgen.

De Efteling benadrukt dat er nooit toestemming wordt verleend voor dergelijke verzoeken. Het park is ingericht op dagrecreatie en niet gefaciliteerd als begraafplaats of gedenkplek. Bovendien maakt het dagelijkse onderhoud, waarbij paden worden geveegd en decors worden afgestoft, een permanente rustplaats onmogelijk. Wanneer beveiliging of operationele medewerkers gasten op heterdaad betrappen, wordt er met respect maar resoluut opgetreden om de situatie te beëindigen.

Voormalig personeel deelt deze verhalen vooral om een realistisch beeld te schetsen voor nabestaanden. De illusie van een eeuwig verblijf tussen de elfjes of de bloemen in de Gondoletta strookt niet met de strikte schoonmaakprotocollen die nodig zijn om de attracties draaiende te houden.

Bron: Omroep Brabant