De wortels van een diepgewortelde liefde voor de Efteling worden vaak al in de vroege jeugd geplant. Volgens neuropsycholoog Margriet Sitskoorn, verbonden aan Tilburg University, vindt deze genegenheid haar oorsprong in een verfijnd samenspel binnen ons brein. Waar kortstondig genot vaak draait om snelle prikkels zoals suiker, bezit of de adrenaline van een val in de mijnschacht van Baron 1898, biedt het park een tegenwicht dat essentieel is voor langdurig welzijn: geluk.

Onze prefrontale hersenschors fungeert hierbij als regisseur. Dit gebied, gelegen direct achter het voorhoofd, bewaart het evenwicht tussen impulsieve verlangens en verstandige keuzes. Zonder deze neurologische rem zouden bezoekers zich verliezen in een ongeremde consumptie van souvenirs of ritten in de Python, wat op de lange termijn geen voldoening schenkt. De kracht van de Wereld vol Wonderen ligt volgens Sitskoorn juist in de rust en de natuur van het Sprookjesbos, waar de prefrontale hersenschors verbindingen legt met het geheugensysteem en dieperliggende emoties.

De specifieke sfeer van het park prikkelt de hersenen op een weldadige manier door 'spanning in veiligheid' te bieden. De herkenbaarheid van de muziek uit de paddenstoelen en de verborgen details in de bomen zorgen voor verwondering zonder dat het brein in een alarmfase schiet. Dit zorgt voor een neurologisch geluksgevoel dat veel sterker is dan de vluchtige kick van een commerciële prikkel. Sitskoorn waarschuwt dan ook voor de toenemende maatschappelijke focus op snelle bevrediging; de waarde van reflectie en lichte verveling is cruciaal voor de mentale gezondheid.

Bovendien verklaart de neuropsychologie waarom de toewijding van de Efteling-kenner met de tijd groeit. Door het park intensief te beleven — of dat nu is door fotografie, modelbouw of het bijhouden van een blog — worden specifieke netwerken in de hersenen versterkt. Dit werkt echter twee kanten op: wie zich hoofdzakelijk richt op kritiek, traint onbewust wat Sitskoorn 'zeurnetwerken' noemt, waardoor het brein steeds vaardiger wordt in het signaleren van negatieve aspecten.

Bron: Parkplanet