In de regionale media is een opmerkelijke discussie ontstaan over de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de Efteling. Een tachtigjarige columnist van het Brabants Dagblad verwoordt zijn ongenoegen over het aanbod bij de diverse horecapunten in de Wereld vol Wonderen. Volgens de auteur toont de directie weinig ruggengraat in het maken van gezonde keuzes en draagt het park indirect bij aan de toenemende zwaarlijvigheid onder jonge bezoekers.

De kritiek richt zich met name op de alomtegenwoordigheid van suiker en vet. Waar de gasten bij uitgangen van attracties of langs de wandelpaden geconfronteerd worden met snoepgoed en frituur, mist de schrijver een krachtig tegengeluid vanuit de organisatie. Hij bestempelt de houding van het park als laf, aangezien commercieel gewin in zijn ogen prevaleert boven het welzijn van de kleinste bezoekers. Het aanbieden van een appel of salade tussen het geweld van de suikerspinnen en snacks door, zet volgens hem onvoldoende zoden aan de dijk.

Hoewel de Efteling de afgelopen jaren stappen heeft gezet met gezondere alternatieven bij locaties zoals de Fabula-keuken of de Piraña-snack, vindt de criticus dit niet ver genoeg gaan. Hij stelt dat het park een voorbeeldfunctie heeft die momenteel wordt verwaarloosd. Het vermeende gebrek aan sturing zorgt ervoor dat patronen van ongezond eten worden versterkt in een omgeving waar kinderen juist ontvankelijk zijn voor prikkels.

De discussie laat zien dat zelfs een sprookjesbos niet ontsnapt aan het huidige maatschappelijke debat over voeding en gezondheid. Vooralsnog lijkt de koers van het park gericht op keuzevrijheid, maar de kritische noot vanuit de regionale krant zorgt voor de nodige beroering onder de vaste volgers van het reilen en zeilen in Kaatsheuvel.

Bron: Looopings