De Efteling hanteert een nieuwe koers voor de inrichting en beleving van het Sprookjesbos. Na decennia van wildgroei aan informele paadjes en infrastructurele aanpassingen, kiest het park voor een strikte terugkeer naar de hoofdweg. De strategie is erop gericht de bezoeker weer volgens de oorspronkelijke chronologie van de vertellingen langs de verschillende uitbeeldingen te leiden. Dit betekent dat vele kleine doorsteken en sluiproutes die door de jaren heen zijn ontstaan, zullen verdwijnen.

Naast de logistieke herstructurering krijgt het bos een visuele opfrisbeurt die nauwer aansluit bij de Pieckse traditie. Het kleurenpalet van de paden wordt teruggebracht naar slechts twee varianten: de bekende rode klinker en een bruine kleurstelling voor de secundaire paden. Hiermee neemt het park afscheid van de grijze asfaltvlaktes en andere afwijkende bestrating die de afgelopen jaren het sfeerbeeld verstoorden. Het doel is een rustiger en consistenter straatbeeld dat de focus volledig bij de sprookjes zelf legt.

De ingrepen beperken zich niet alleen tot het wegdek. Ook de groenvoorziening wordt onder de loep genomen om de scheiding tussen de paden en de natuurlijke omgeving te versterken. Door de informele olifantenpaadjes af te sluiten en te beplanten, wordt de dichte, mysterieuze sfeer die het bos van oudsher kenmerkt, hersteld. Dit dwingt wandelaars om de volledige route te volgen, waardoor de opbouw van de verhalen weer tot zijn recht komt zoals oorspronkelijk bedoeld.

Deze metamorfose wordt stapsgewijs uitgevoerd tijdens regulier onderhoud en grotere renovatieprojecten binnen de muren van het bos. Hoewel de toegankelijkheid gewaarborgd blijft, is de boodschap helder: de dwaalwegen maken plaats voor een eenduidig pad. Hiermee wordt voorkomen dat bezoekers onbedoeld fragmenten van sprookjes missen of via de achterzijde bij een tafereel arriveren.

Bron: Looopings