De wens om op een vertrouwde plek te rusten te worden gelegd, leidt menig nabestaande naar Kaatsheuvel. Voormalig medewerkers doen uit de doeken dat de Efteling een geliefde locatie blijft voor het heimelijk uitstrooien van de as van overledenen. Of het nu gaat om de bloemenpracht rondom de Vliegende Hollander of de waterpartijen in het Sprookjesbos, de drang om dierbaren te verenigen met het park lijkt onverminderd groot.

Hoewel de gedachte voor de familie vaak troostrijk aanvoelt, botst de uitvoering met de dagelijkse operationele realiteit van het park. In de praktijk blijkt de sfeer van dit laatste eerbetoon namelijk van korte duur. Zodra de poorten sluiten en de schoonmaakploegen aantreden, worden de resten aangemerkt als vervuiling. De stofzuigers van de onderhoudsdienst maken geen onderscheid tussen regulier zwerfvuil en de asresten van een overledene.

Het protocol schrijft voor dat alle banen en paden na sluitingstijd gereinigd worden om de operationele veiligheid en uitstraling te waarborgen. Dit betekent concreet dat de as die door nabestaanden is achtergelaten, aan het einde van de dag simpelweg wordt opgezogen en in een reguliere afvalcontainer verdwijnt. Ondanks de emotionele waarde die de handeling voor sommigen heeft, blijft het achterlaten van as officieel verboden op het terrein.

Bron: Omroep Brabant